Një ngjarje e rëndë ka tronditur komunitetin në Vitomiricë të Pejës, ku Arlinda Zekaj humbi jetën në mënyrë tragjike, duke u bërë viktimë e një krimi të rëndë. Vrasja e saj nga kunati, Albert Sylaj, ka nxjerrë në pah një dështim të rëndë të institucioneve që duhej të ofronin mbrojtje dhe siguri për të.
Rasti i Arlindës, e cila kishte kërkuar ndihmë nga autoritetet për një periudhë të gjatë, tregon se ajo ishte lënë në mëshirë të fatit, pa asnjë mbështetje nga policia dhe prokuroria. Prokurorja Suada Hamza dhe Kryeprokurorja Lumturije Vuçetaj ishin të informuara për situatën e saj, por duket se nuk morën masat e nevojshme për ta mbrojtur atë.
Arlinda kishte dërguar letra edhe në Këshillin Prokurorial të Kosovës, duke kërkuar që rasti i saj të trajtohej me seriozitet. Kryesuesi Arian Gashi kishte dërguar një kërkesë për trajtim të çështjes në Prokurorinë Themelore në Pejë, por përgjigjet ishin të pakta dhe të paqarta.
Një nga letrat e saj ishte drejtuar Kryeprokurorit të Shtetit, Zejnullah Gashi, i cili kishte konfirmuar se rasti po trajtohej, por në fakt, asgjë nuk kishte ndryshuar. Gashi kishte thënë se “Rasti po trajtohet me seriozitetin e duhur”, një deklaratë që duket se ishte larg realitetit të asaj që po ndodhte.
Arlinda kishte bërë thirrje të vazhdueshme për ndihmë, duke alarmuar institucionet për rrezikun që i kanosej nga bashkëshorti i saj, Jeton Sylaj, dhe familjarët e tij. Megjithatë, policia dhe prokuroria kishin dështuar të merrnin masa mbrojtëse, duke e lënë atë në duar të vrasësit.
Pas ngjarjes tragjike, Inspektorati Policor i Kosovës ka filluar hetimet, por deri tani nuk ka pasur asnjë deklaratë nga Kryeprokurorja Vuçetaj. Ndërkohë, Albert Sylaj, i dyshuar për vrasjen, është arrestuar, ndërsa Jeton Sylaj është paraqitur para gjykatës dhe është vendosur masa e paraburgimit.
Arlinda Zekaj la pas një djalë 12-vjeçar dhe u varros në varrezat e fshatit Radac. Kryeministri Albin Kurti ka kërkuar raport nga ministritë e Brendshme dhe të Drejtësisë për neglizhencën e institucioneve që çoi në këtë tragjedi, duke kërkuar që përgjegjësit të mbajnë llogari për dështimet e tyre.
Kronologjia e rastit tregon se Arlinda kishte kërkuar ndihmë për një kohë të gjatë, por institucionet e kishin lënë atë të pambrojtur.
Arlinda dhe Jeton Sylaj ishin të martuar për rreth 13 vjet, duke kaluar pjesën më të madhe të jetës së tyre në Shtetet e Bashkuara. Ajo kishte raportuar dhunë psikologjike dhe fizike nga bashkëshorti, por autoritetet amerikane nuk kishin marrë masa të mjaftueshme për ta mbrojtur.
Pas kthimit në Kosovë, Arlinda kishte përjetuar kërcënime të vazhdueshme nga Jetoni, duke e detyruar atë të kërkonte mbrojtje nga gjykata. Megjithatë, dështimi i institucioneve për të ofruar mbrojtje e kishte lënë atë në një situatë të rrezikshme.
Vrasja e Arlindës është një kujtesë e hidhur për nevojën e rritjes së ndërgjegjësimit dhe veprimit të shpejtë nga ana e institucioneve për të mbrojtur viktimat e dhunës në familje. Tragjedia e saj duhet të shërbejë si një thirrje për reformë dhe përgjegjësi në sistemin e drejtësisë.
