Biljana Sekulovska
Deri më tani nuk kemi pasur një kryetar të Gjykatës Kushtetuese siç është Darko Kostadinovski.
I vetëdijshëm për botën në të cilën jetojmë, veçanërisht i vetëdijshëm për vendin në të cilin është betuar se do t’u shërbejë qytetarëve, çfarëdo qofshin, kushdo qofshin, madje edhe nëse janë pikërisht ata. Debatet për “Safe city” (Qytetin e Sigurt) ai i përmbylli dhe u vuri një pikë të rrumbullakët, në mënyrë që më në fund të pushojnë njëherë e përgjithmonë, fare, së sjellësi ato në tryezë.
“Sipas të gjitha statistikave, shteti ynë është rekordmen evropian për nga viktimat e shkaktuara në aksidentet e trafikut. Dhe kjo është realiteti ynë. Kjo do të thotë se automjetet janë bërë armë. Pra, ai që do të drejtojë një automjet, do të ketë edhe telefon celular, dhe do të ketë edhe email. Sepse jetojmë në një botë të tillë.
Nëse jo – le të shkojë me kalë, nëse është e mundur dhe ku është e mundur”, deklaroi kryetari i Gjykatës Kushtetuese, Darko Kostadinovski.
Në një shtet ku, sipas statistikave të UNICEF-it, çdo fëmijë i tretë është i varfër, nuk ka dilema të mëdha se si duket ky vend. Një stallë e madhe kuajsh, në të cilën nuk ke shumë zgjedhje, nuk ke fare zgjedhje përveçse të trajtohesh si kuaj që tërheqin qerret në të cilat udhëtojnë më të lartët, më të rëndësishmit, më të pikëlluarit e zgjedhur të vullnetit popullor, përballuni me të vërtetën qesharake.
Stalla e vendit në të cilin jetojmë është oferta më e mirë, ajo është dhe e vetmja mundësi që kemi për momentin. Ky është realiteti që të gjithë e dimë, por pak janë të vetëdijshëm për jetën reale që është shtruar para tyre, sanë dhe kashtë për të fjetur, dhe e njëjta ofertë është në menu dhe në tryezë. Dhimbja rritet me faktin se është tepër e shtrenjtë të ndërtojnë stalla të tyre pas ndërtesave ose gardheve të shtëpive ku jetojnë.
Në stallë përfundojnë edhe kërkesat e shqiptarëve për përdorimin e gjuhës shqipe në njoftime, paralajmërime ose sanksione përmes sistemit “Safe city”, për të cilat ata kërkojnë që kjo të bëhet në gjuhën shqipe. As ata nuk janë të përjashtuar nga kjo stallë e vendit. Çfarë u mbetet atyre tjetër veçse të hipin në kuaj, si maqedonasit, të galopojmë të gjithë së bashku dhe të shkojmë në një botë më të mirë, më të drejtë.
Në rregull, të mos përdoret gjuha shqipe në “Safe city”, por vetëm me një kusht – të shpjegohet pse. Kjo është pyetja më e thjeshtë në këtë botë – pse? Me çfarë pengesash përballet Gjykata Kushtetuese, cili është problemi i tyre që të përdoret gjuha shqipe për një mjet kaq trivial, banal. Dhe ku është saktësisht problemi fare që të përdoret gjuha shqipe, kurrë nuk do të më bëhet plotësisht e qartë.
Pse disa shqiptarë nuk duan ta mësojnë gjuhën maqedonase, pse disa maqedonas refuzojnë të fillojnë ta mësojnë gjuhën shqipe. Pse nuk mund të jetojmë të gjithë së bashku në një botë të lirë, të drejtë, një botë të re, të mrekullueshme.
