Rezistenca politike përmes bllofit

Rrethanat tona të brishta shoqërore kanë pjellë në vazhdimësi, sidomos, politikanë allasoj, të cilët përnjeherë kanë dalë nga anonimiteti dhe brenda natës janë ngritur në figura prominente, duke e shpallë veten aktorë të fushëbetejës nën maskën e një madhështie hyjnore, të cilën unë e quaj “rezistencë politike përmes bllofit”, në kuptimin e një qëndrimi stoik nihil admirari, një sajesë bizarre e këtyre për të kamufluar anonimitetin e tyre përpara votuesit të dëshpëruar dhe të paaftë për ta gjetur veten në shoqëri, që më pas ta thellojnë edhe më tepër dëshpërimin e tij. Fare kollaj e kanë pasur në fillim të gjithë politikanët, që pjesëtarëve të partive të veta t’ua imponojnë bindjen, se ata i ka lidhur fati në sajë të gjendjes dhe një parahistorie përcaktuese të përbashkët, gjë që ta impononon mendimin se tërësia politike ka qenë gjithmonë e karakterizuar me populacione që kanë pasur tendenca rritëse individualiste, prandaj dhe sot në mendjen e çdo qytetari, besa edhe të të miturve dhe adoleshentëve, mbizotëron koncepcioni se e gjithë kasta e politikanëve të hapësirës tonë karakterizohet me tiparin ‘profiterizëm’, pra pëfitues të paskrupullt nga e mira kolektive. Dhe siç rezulton përditë e më shumë, stabiliteti i këtyre populacioneve nuk është i garantuar aspak, për më tepër, shoqërohet edhe me tronditje të mëdha, të cilat, në radhë të parë, i shkundin profiterët, e maskuar nën perçen e moralistëve. Duhet ta kemi të qartë, se teoria e entiteteve të mëdha është një kompleks në vete dhe përbëhet nga një numër i madh i subteorive: teoria e stresit, teoria mediatike, teoria e organizimit dhe rrjetëzimit dhe nuk është aspak një oazë, ku do të garantonte strehimin e profiterëve politikë, të cilët nuk arrijnë dot ta kuptojnë se jetojnë në skenën e lavdishme të vetëmashtrimit dhe jo në skenën e ndodhive shoqërore, e cila kërkon aftësi, përgatitje, profilizim, përvojë dhe percepcion përtej fushëpamjes.